De wetenschap van veiligheid, liefde en verbinding. De polyvagaaltheorie beschrijft hoe allerlei interne en externe signalen en mechanismen ons gevoel van veiligheid beïnvloeden en ons gedrag sturen. De theorie geeft ons inzicht in de intelligentie van onze evolutionaire erfenis die door miljoenen jaren heen het zenuwstelsel gevormd heeft, met als doel om ons te beschermen en optimaal samen te werken met onze omgeving.
Ronald, ik heb de tweedagse opleiding gedaan en vond het fantastisch. Zou je het filpmje van de leeuw en de impala met ons willen delen? Alvast hartelijk dank. Groetjes Justine
Dank, Ronald, voor je begrijpelijke en compassievolle uitzeenzetting. Voor mij als niet-professionele ‘gedupeerde’ heel prettig en herkenbaar. Een tekst om in te aarden 😎
Ronald, ik denk dat ME, long COVID, PAIS etc. ook dezelfde reactie is van ons ANS. Ons organisme is een netwerk van netwerken die bidirectioneel samenwerken gereguleerd door de hersenen, en gecoördineerd door het salience netwerk. Bij overactivatie van het salience netwerk ontstaan er zelfversterkende vicieuze cirkels.
Wat een goede samenvatting maak je. Mooi dat je naar het geheel kijkt. Dat is de blik die nodig is om deze beelden te begrijpen.
Je zit volgens mij op het goede spoor. Het idee dat ME, long COVID en PAIS gedeelde mechanismen hebben via het autonome zenuwstelsel is een serieuze hypothese die steeds meer steun krijgt in het onderzoek. En "netwerk van netwerken" is inderdaad een heel treffend beeld voor hoe ons lichaam zichzelf probeert te reguleren.
Eén ding wil ik iets voorzichtiger formuleren: het salience netwerk speelt inderdaad een belangrijke rol — het helpt je lijf bepalen wat aandacht verdient en wat gevaarlijk is — maar het is eerder één speler in een groot ensemble dan de dirigent. Het werkt voortdurend samen met andere systemen: het immuunsysteem, de stressas, het autonome zenuwstelsel, en meer. Zeker bij long COVID en ME lijkt ook de immunologische kant een grote rol te spelen; denk aan aanhoudende ontstekingsprocessen en effecten op het zenuwstelsel die niet zomaar verdwijnen na de infectie.
De vicieuze cirkel die jij beschrijft, herken ik. Alleen weten we nog niet precies hoe die er bij elk van deze aandoeningen uitziet.
Ronald, ik heb de tweedagse opleiding gedaan en vond het fantastisch. Zou je het filpmje van de leeuw en de impala met ons willen delen? Alvast hartelijk dank. Groetjes Justine
Dag Justine, dank voor je bericht en fijn dat je een goede tweedaagse hebt gehad! Ziehier een link naar het filmpje: https://www.youtube.com/watch?v=5Vm5Wfjlpsc
Groetjes,
Ronald
Dag Ronald, zou je ook de link van het filmpje van die drukke stad met ons willen delen? Alvast hartelijk dank weer! Groetjes Justine
Haaa, Justine, die vind je in dit artikel:
https://www.relaxmore.net/p/waarom-de-polyvagaaltheorie-juist-nu-belangrijk-is
Die bedoelde je toch?
Jaaaa precies! Hartelijk dank Ronald. Ben ik blij mee.
Dank, Ronald, voor je begrijpelijke en compassievolle uitzeenzetting. Voor mij als niet-professionele ‘gedupeerde’ heel prettig en herkenbaar. Een tekst om in te aarden 😎
Fijn zo, Sandra, dat is nou precies waarom ik het geschreven heb. 🙏🏻
Ronald, ik denk dat ME, long COVID, PAIS etc. ook dezelfde reactie is van ons ANS. Ons organisme is een netwerk van netwerken die bidirectioneel samenwerken gereguleerd door de hersenen, en gecoördineerd door het salience netwerk. Bij overactivatie van het salience netwerk ontstaan er zelfversterkende vicieuze cirkels.
Heb ik dit goed?
Dag Diana,
Wat een goede samenvatting maak je. Mooi dat je naar het geheel kijkt. Dat is de blik die nodig is om deze beelden te begrijpen.
Je zit volgens mij op het goede spoor. Het idee dat ME, long COVID en PAIS gedeelde mechanismen hebben via het autonome zenuwstelsel is een serieuze hypothese die steeds meer steun krijgt in het onderzoek. En "netwerk van netwerken" is inderdaad een heel treffend beeld voor hoe ons lichaam zichzelf probeert te reguleren.
Eén ding wil ik iets voorzichtiger formuleren: het salience netwerk speelt inderdaad een belangrijke rol — het helpt je lijf bepalen wat aandacht verdient en wat gevaarlijk is — maar het is eerder één speler in een groot ensemble dan de dirigent. Het werkt voortdurend samen met andere systemen: het immuunsysteem, de stressas, het autonome zenuwstelsel, en meer. Zeker bij long COVID en ME lijkt ook de immunologische kant een grote rol te spelen; denk aan aanhoudende ontstekingsprocessen en effecten op het zenuwstelsel die niet zomaar verdwijnen na de infectie.
De vicieuze cirkel die jij beschrijft, herken ik. Alleen weten we nog niet precies hoe die er bij elk van deze aandoeningen uitziet.
Dank voor je vraag!
Hartelijke groet,
Ronald