Je hoeft geen goede mediteerder te zijn. Dat kán eigenlijk niet eens. Je hoeft alleen maar te beginnen, en als je afgedwaald bent simpelweg opnieuw te beginnen.
Ik merk vooral dat ik daar helemaal geen klassieke meditatie op een kussen of zo voor nodig heb. Denken observeren en loslaten kan gewoon de hele dag door. Ik bedoel: kansen genoeg. Ik laat me immers super vaak in mijn eigen gedachtenstromen meezeulen en kan - zodra ik dat opmerk - weer lekker terugzakken in mijn innerlijke waarnemersstoel. Om het even wat ik op dat moment aan het doen ben. "Echt" mediteren doe ik ook nog soms. Maar als ik het goed bekijk, is mijn hele leven een grote meditatie geworden.
Yes, Birgitta, mooi geschreven. En als ik me goed herinner, ben jij al sinds je jonge jaren bezig met meditatie. Verreweg de meeste mensen met wie ik mediteer zijn dat niet en dan is het denk ik heel belangrijk dat ze eerst leren vertragen om los te komen en te leren gedachten te 'zien' als kleine procesjes in je geest, die je kunt leren waarnemen.
En dan inderdaad op weg naar wat Jon Kabat-Zinn zo mooi zei: "The real meditation is how you lead your life". 😉
Helder opgeschreven Ronald. Dank je wel. Hoe mooi is het wanneer je ineens op het moment suprême, tijdens een situatie of gebeurtenis, uit het everhaal kunt stappen en observator wordt. Dat zijn de allermooiste momenten. Je hoeft dan niet meer mee in een verhaal van een ander. Je kunt het zien voor wat het is.
Mieke Mosmuller schreef het boekje "Leer Denken!" vanuit een antroposofische achtergrond. Ik vind het zeer leerzaam, omdat het de mens daadwerkelijk leert zijn gedachten te sturen.
Ik merk vooral dat ik daar helemaal geen klassieke meditatie op een kussen of zo voor nodig heb. Denken observeren en loslaten kan gewoon de hele dag door. Ik bedoel: kansen genoeg. Ik laat me immers super vaak in mijn eigen gedachtenstromen meezeulen en kan - zodra ik dat opmerk - weer lekker terugzakken in mijn innerlijke waarnemersstoel. Om het even wat ik op dat moment aan het doen ben. "Echt" mediteren doe ik ook nog soms. Maar als ik het goed bekijk, is mijn hele leven een grote meditatie geworden.
Yes, Birgitta, mooi geschreven. En als ik me goed herinner, ben jij al sinds je jonge jaren bezig met meditatie. Verreweg de meeste mensen met wie ik mediteer zijn dat niet en dan is het denk ik heel belangrijk dat ze eerst leren vertragen om los te komen en te leren gedachten te 'zien' als kleine procesjes in je geest, die je kunt leren waarnemen.
En dan inderdaad op weg naar wat Jon Kabat-Zinn zo mooi zei: "The real meditation is how you lead your life". 😉
Cheers!
Helemaal mee eens (c:
Helder opgeschreven Ronald. Dank je wel. Hoe mooi is het wanneer je ineens op het moment suprême, tijdens een situatie of gebeurtenis, uit het everhaal kunt stappen en observator wordt. Dat zijn de allermooiste momenten. Je hoeft dan niet meer mee in een verhaal van een ander. Je kunt het zien voor wat het is.
Mieke Mosmuller schreef het boekje "Leer Denken!" vanuit een antroposofische achtergrond. Ik vind het zeer leerzaam, omdat het de mens daadwerkelijk leert zijn gedachten te sturen.
Baas in eigen hoofd, zal ik maar zeggen.
Nogmaals dank!
Dank, Liesbeth, ik ga dat boekje opzoeken!