Do you prefer the English version?
„De geest van een meditatiebeoefenaar wordt weleens vergeleken
met een berg die onbeweeglijk blijft in iedere wind.
Hij wordt niet gekweld door de moeilijkheden die op zijn pad komen,
noch opgetogen door zijn successen. Maar deze gelijkmoedigheid
is geen apathie en ook geen onverschilligheid!
Het gaat vergezeld van innerlijke vreugde
en een openheid van geest die zich uitdrukt
als nooit tekortschietend altruïsme.”
Vrij naar Matthieu Ricard
Ik herinner me een middag waarop ik terugkwam van een fietsrit in de regen. Niet zo’n miezerige druilregen, maar een echte, stevige bui; het soort dat je kleren door en door nat maakt en je gedachten tegelijk lijkt schoon te spoelen. Ik stapte naar binnen, kleedde me om, zette koffie en merkte iets op wat ik moeilijk kon benoemen: ik voelde me aanwezig. Niet opgelucht dat ik binnen was, of somber dat de fietsrit voorbij was, maar gewoon aanwezig. Gewoon helemaal in het hier en nu.
Het duurde niet …
