Is mediteren echt een prestatie die je levert, opbouwt en weer kunt verliezen? Geven in het verleden behaalde resultaten een garantie voor de toekomst?
Ha Ronald, ik mediteer gedisciplineerd vanaf 1999. Wat ik merkte op den duur is dat meditatie veranderde van vorm. Tijdens meditatie deed ik ineens mijn ogen open en wilde dat meditatieve steeds meer meenemen naar het leven zelf. Met aandacht koken bijvoorbeeld. Waarnemen als ingang om te schilderen. Muziek maken. Schrijven. Om goed te luisteren etc. Het leven als meditatie.
Of een walking prayer van aanwezigheid. In een periode van niet-weten was meditatie destijds even geen ingang voor mij. Wel muziek. Wat ik besefte: ik miste een wezenlijk deel in mijn meditatievorm over mediteren op pijn, verlies, ouder worden en de dood. Osho en zijnsoriëntatie besteden hier heel terecht aandacht aan.
Jaaa, Jeanette, je leven als meditatie, dat lijkt me helemaal de bedoeling! Zoals Jon Kabat-Zinn zei: "The real meditation is how you lead your life".
Naast alle dingen in het leven, is voor mij zingen een mooie meditatievorm. En schrijven ook bij tijd en wijlen.
Ik ken de meditaties van Osho eigenlijk niet. De Boeddhisten hebben wel aandacht voor pijn, verlies en dood; voor mij voldoende. Voor veel mensen denk ik iets te veel, die zijn al blij als ze een beetje rustiger kunnen blijven met behulp van meditatie.
Ja dat denk ik ook. Ik ben met meditatie begonnen om draagvlak te vergroten en te creëren vanuit stilte. Het boeddhisme heeft pas later in mijn leven meer betekenis gekregen. Grappig ik leg dan niet de link meteen met pijn (wel met lijden).
Ha Ronald, ik mediteer gedisciplineerd vanaf 1999. Wat ik merkte op den duur is dat meditatie veranderde van vorm. Tijdens meditatie deed ik ineens mijn ogen open en wilde dat meditatieve steeds meer meenemen naar het leven zelf. Met aandacht koken bijvoorbeeld. Waarnemen als ingang om te schilderen. Muziek maken. Schrijven. Om goed te luisteren etc. Het leven als meditatie.
Of een walking prayer van aanwezigheid. In een periode van niet-weten was meditatie destijds even geen ingang voor mij. Wel muziek. Wat ik besefte: ik miste een wezenlijk deel in mijn meditatievorm over mediteren op pijn, verlies, ouder worden en de dood. Osho en zijnsoriëntatie besteden hier heel terecht aandacht aan.
Jaaa, Jeanette, je leven als meditatie, dat lijkt me helemaal de bedoeling! Zoals Jon Kabat-Zinn zei: "The real meditation is how you lead your life".
Naast alle dingen in het leven, is voor mij zingen een mooie meditatievorm. En schrijven ook bij tijd en wijlen.
Ik ken de meditaties van Osho eigenlijk niet. De Boeddhisten hebben wel aandacht voor pijn, verlies en dood; voor mij voldoende. Voor veel mensen denk ik iets te veel, die zijn al blij als ze een beetje rustiger kunnen blijven met behulp van meditatie.
🥳👌✨
Ja dat denk ik ook. Ik ben met meditatie begonnen om draagvlak te vergroten en te creëren vanuit stilte. Het boeddhisme heeft pas later in mijn leven meer betekenis gekregen. Grappig ik leg dan niet de link meteen met pijn (wel met lijden).